İLÇEMİZİN TARİHÇESİ

Bahçe kenti ve yakın çevresi Çukurova ve Maraş-Amik Çukurluğu gibi verimli alanların arasında bir geçit alanında bulunmaktadır. Bu ovaların yerleşme tarihleri de oldukça eskiye dayanmaktadır.
Yapılan çalışmalar ve kazılar sonucu Çukurova'nın Alt Neolitik'e ve belki de Paleolitik'e kadar inen yerleşme kalıntılarına rastlanılmaktadır. Çukurova'da Neolitik ve Kalkolitik'e ait 29 yerleşme yeri tespit edilmiştir.
Bahçe'nin bulunduğu bölge, Kuzey Suriye ve Mezopotomya kültür bölgelerini. Anadolu'nun iç kısımlarındaki kültür bölgelerinden ayırmaktadır. Buralar arasındaki bağlantı bazı geçitlerden sağlanmakta idi. Bu geçitlerden biri de Amanoslar'daki Aslanlıbel geçidiydi.
Hititlerin M.Ö.17. yüzyıldan itibaren etkinliklerini artırmaları ve M.Ö.15. yüzyılın ortalarında da Suriye ve Mezopotomya ovalarına kadar nüfuz etmeleriyle araştırma alanımızın yakın çevresinde, yalnız ticaret bakımından değil, aynı zamanda stratejik bakımdan da önemli ulaşım yolları geliştirmişler ve birtakım yerleşme merkezleri kurmuşlardı. Araştırma alanımızın batısında M.Ö. 8. yüzyılda Karatepe sınır kalesi ve Amanoslar'ın doğusunda da Zincirli kenti kurulmuştu.
Asur ordularının Kilikya'ya gelişlerinde Pers kralı III. Darius'un stratejik hareketinde de Aslanlıbel geçidi önemli rol oynamıştır.
Kadeş Savaşı sırasında Çukurova çevresindeki Toros ve Amanos geçitleri stratejik mevkileri itibariyle çok önemli bir yer tutmuşur.

Hitit idaresi altında Çukurova barış içinde bulunuyor, ekonomik bakımdan büyük gelişmelere sahne oluyordu. Kadeş Savaşından sonra eski Mısırlılarla yapılan antlaşma dolayısıyla, Mısır ve Suriye ile yapılan ticarî ve kültürel ilişkilerde çok artmıştı. Bölge bu faaliyetlerin yoğunluk kazandığı bir sahanın kenarında bulunuyordu. Buna ilaveten Hititler zamanında ziraat ve hayvancılık ekonomik faaliyetlerin ağırlık noktasını teşkil ediyordu.
Batı Anadolu'ya tamamen hâkim olan Makedonyalılar da Mezopotomya'ya doğru ilerlemek üzere Kilikya geçitlerinin önlerine gelmişti. Persler de ordularını Belen ve Aaslanlıbel geçitlerinden aşırarak buraya inmişlerdi. İskender'in orduları Persleri burada yenilgiye uğratmış ve İskender de ordusunu bu önemli geçitlerden geçirerek Mezopotomya'ya kadar uzanmış ve orada da hâkimiyetini sürdürmüştür.
Romalılar Devri'nde de şarktan gelen ticarî malların Akdeniz kıyılarına ve Akdeniz'den gelenlerin de şarka ulaştırılmasında Amanoslardaki önemli geçitlerden olan Aslanlıbel kullanılmıştır. Bizanslıların hükümranlık döneminde de bu canlı durum aynı şekilde devam etmiştir.
Abbâsilerle, Araplar bu bölgeye hâkim olmuşlar ve kısa bir süre sonra 965 yılında Bizanslılar tekrar burada hakimiyetlerine devam etmişler, 1042 yılından itibaren de Türk akınları başlamış ve 1071 yılından sonra da Türkler akın halinde gelmeye başlamışlardır. Kılıçarslan tarafından Türk idaresine geçmiştir.
Anadolu Selçuklu Devleti'nin dağılmasından sonra bu bölge, Çukurova'daki Ramazanoğulları ile

Maraş tarafındaki Dulkadiroğulları Beylikleri arasında sınır teşkil etmiştir. 1336 yılında ise Memlûklular tamamen bölgeyi hâkimiyetleri altına almışlardı. 1378 yılında Ramazanoğulları Beyliği döneminde bölgede ziraat ve hayvancılık yeniden gelişmiş, kent ve yollar îmar edilmiştir.

Bölge, Yavuz Sultan Selim'in Mısır Seferi sırasında Osmanlı Ülkesi'ne katıldı. Yavuz'un Mısır seferi ile Suriye ve Mısır'ı alması, bu bölgenin daha güvenli bir ortam içerisinde ekonomik faaliyetlerinin gelişmesine katkı sağlamıştır.
Kanûnî Sultan Süleyman'dan sonra, özellikle Sokullu Mehmet Paşa'nın ölümünü, takriben imparatorluğun her yerinde olduğu gibi bu bölgede de teşkilat sistemindeki bozukluklar fazlalaşmış ve

buna bağlı olarak da haksızlıklar, huzursuzluklar kötü olaylarla dolu günler birbirini takip etmiştir. Bu durum 18. yüzyılda daha da artmış, 19. yüzyılın başından itibaren iyice kötüleşmiştir

Konar-göçer aşîretler, ovalardaki ve yaylaklarına giden güzergâhındaki köylere baskınlar yapmakta ve köyleri talan etmekte idiler. Bu durum karşısında halk köylerini ve tarlalarını terk ederek, daha korunaklı olan dağ yamaçlarına doğru çekilmişlerdir. Bu kötü şartlar Birinci dünya Savaşı sırasında kendini daha fazla hissettirdi. 1918 eylülünde Fransızlar, General Beraman komutasında bölgeyi işgal ettiler. Fransızların himayesi altında Ermeniler, çeteler halinde silahlandılar. Müslüman köylerine zalimce saldırdılar ve köyler yakıldı, yıkıldı ve bölge sakinlerinden ileri gelenlerin bazılarını hapse attılar, bazılarını öldürdüler.'
İşte bu durum karşısında halk, devletten beklediğini bulamamış ve nefs-i müdafaa durumuna geçerek, bölgede "Çete Harbi"ni başlatmışlardır. Önce ferdî, sonra kitle hareketine dönüşen bu mücadele, güneyde millî mukâvemeti ortaya çıkarmıştı. Böylelikle bütün Çukurova'da başlayan millî direnişler, araştırma alanımızda ve yakın çevresinde de kendini göstermişti. Osmaniye, Haruniye, Bahçe'nin batısındaki 7.tünel mevkiinde ve Kanlıgeçit'te şiddetli çarpışmalar olmuştur.

Nitekim, 1921 yılına girildiği günlerde, Kuva-yi Milliye'nin bölgede kahramanca direnişleri Fransa'nın buradaki bütün ümitlerini bitirmiştir. Fransızlar, verimli Çukurova topraklarından faydalanma ve Güney Anadolu'daki madenleri işletme imkanını bulamamış, Türkler de Fransız yönetimini istemediklerini kesinlikle belli etmişler ve yaptıkları çete savaşıyla da Fransızları zor durumda bırakmışlardı. Bu bölgedeki askerleri beslemek bütçeye ağır getirdiğinden bunları göz önünde bulunduran Fransa, 20 Ekim 1921'de Türkiye ile Ankara anlaşmasını imzalayarak, bölgeyi terk etmiştir.
Cumhuriyetin ilanından sonra ise bölgede planlı ve programlı bir kalkınma devresi başladı. Kentler ve köyler imar edildi ve yeniden kuruldu.

BU SİTE BİR TOPLAMA YİNE BAKIŞ GAZETESİ KURULUŞU OLAN BAKIŞ WEB HİZMETLERİ TARAFINDAN GERÇEKLEŞTİRİLMİŞ OLUP BAHCE TARİHİNDE İLKLER ARASINDA YEN ALMAKTADIR. BAHÇE İLÇESİ HAKKINDA HERŞEYİ BULACAĞIM BU SİTE ŞEHİR REHBERİ OLMA ÖZELLİĞİ YANINDA BAHÇELİ GURBETTE BULUNAN BAHÇELİ VATANDAŞLARINI VE BAHÇE İLÇESİNDEN HABERDAR OLMAK İSTEYENLER İÇİN BİR HABER PORTALI NİTELİĞİ OLARAK DÜŞÜNÜLMÜŞ VE BU AMAÇLA HAZIRLANMIŞTIR.
BAKIŞ WEB HİZMETLERİ ADINA WEBMASTIR
RESUL ÖZDİL